Notatki projektowe z budowy autonomicznego agenta osobistego: ontologie kontra większe okno kontekstu, pamięć, która przeżywa, i co agentowi wolno bez pytania.
Więcej kontekstu czyni agenta lepiej poinformowanym i ani trochę bardziej niezawodnym. Struktura pozwala sprawdzić twierdzenie i prześledzić fakt do źródła.
Agent zaczynający każdą rozmowę od zera jest bardzo dobrym nieznajomym. Co musi zostać, co powinno zanikać i czego nie wolno zapisywać w ogóle.
Podłączenie modelu do skrzynki daje szybszy sposób na bycie odpytywanym. Sprawczość wymaga stałych celów, własnego zegara i osądu, żeby milczeć.
Zmienną najbardziej wartą regulowania w autonomicznym agencie jest jego własne zachowanie. Co mierzyć, co robić przy dryfie i dlaczego agent ma reagować pierwszy.
Agent osobisty widzi więcej z Twojego życia niż jakiekolwiek inne oprogramowanie. Uruchamianie tego jako czarnej skrzynki jest dziwną decyzją.